Stanisław Jakub Władysław Dunajewski
Biografia
Stanisław Dunajewski urodził się 13 sierpnia 1900 roku w Górze Kalwarii. Był synem malarza Włodzimierza Dunajewskiego i artystki dramatycznej Antoniny z Duchnowskich. W młodości związał się z ruchem niepodległościowym, działając w Polskiej Organizacji Wojskowej.
Podczas I wojny światowej wstąpił do III Korpusu Polskiego, a w kwietniu 1918 roku dostał się do ukraińskiej niewoli, z której uciekł w czerwcu 1919 roku. Następnie służył w Oddziale II Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin” i jako żołnierz 1. pułku strzelców konnych brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za zasługi wojenne otrzymał Order Virtuti Militari z rąk marszałka Józefa Piłsudskiego.
Po demobilizacji zamieszkał w Lublinie, gdzie pracował w Urzędzie Wojewódzkim. W latach 30. XX wieku był osobistym sekretarzem wojewody łódzkiego. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej w 25 pułku piechoty. Podczas okupacji działał w ZWZ i AK pod pseudonimem „Balcer”, prowadząc działalność informacyjno-propagandową. Był więziony na Pawiaku i w więzieniu Gestapo w Łodzi, skąd wykupił go ruch oporu.
Po wojnie zamieszkał we Wrocławiu, a od 1960 roku w Sobótce. Zajmował się ochroną zabytków, kierował schroniskiem na Ślęży i pracował w Muzeum Ślężańskim, którego był współtwórcą. Był inicjatorem „Dni Ślęży” i autorem nazw „Droga Piotra Własta” i „Dęby”. Zmarł w 1985 roku we Wrocławiu, pochowany został w Sobótce.